Piet Prins werkt vanuit een postmodernistische, eigenzinnige visie op de elementen, te weten: lucht, aarde, vuur en water.

Hij gebruikt het fototoestel op een manier zoals Salvador Dali en Maurits Escher het penseel hanteerden . Surrealistisch vanuit een magisch realisme. De ontplooiing van bouwwerken als mens en natuur, in het hemelse licht, laat ons de breekbaarheid van het ecosysteem zien . Als een satelliet in de ruimte zweeft ons ecosysteem weg. Het oog wordt op een bijzondere manier uitgedaagd tot het zoeken naar realiteit in de objecten. Het onderwerp en design zal u verrassen, omdat de complexiteit elke keer weer iets anders laat zien wat niet eerder is gezien , het zal niet vervelen als kijkobject.

De Piet Prins heeft in 1982 de Nieuwe Academie voor fotografie gevolgd. Hij heeft veel ervaring als fotograaf niet alleen met de analoge fotografie , lees de donkere kamer met chemicaliën voor het ontwikkelen van de foto’s maar ook met het digitale fotograferen. In 2000 is de heer Prins gestart met het digitale fotograferen. Veel van zijn foto’s zijn op verschillende manieren gebruikt. In tijdschriften , op kaarten of in geïllustreerde boeken.